‘Een ideale mix van allerlei mensen’ – deel 2

Noordereiland wandelen

Dit is het vervolg van de blog van Eric Oosterom uit Erasmus Magazine over het Noordereiland.

Deel 1 nog niet gelezen? Je vindt hem hier.

 

Ideaal voor de ‘oudere student’

Via-via kwam hij op het Noordereiland terecht, daarvoor woonde Rick jarenlang in hartje Groningen. ,,In een echt studentenhuis. Toen ik verhuisde wilde ik per se niet wéér in zo’n huis wonen. Ik was wel toe aan wat schoners en rustigers.’’ Hij noemt het eiland ideaal voor de ‘wat oudere student’: stadse faciliteiten binnen handbereik, maar geen drukte om je heen. Marina roemt de ‘hele relaxte sfeer’. ,,Je hebt hier geen juppen zitten. Wel een ideale mix van allerlei mensen. Het is Zuid, maar dan zonder de klassieke vooroordelen over Zuid.’’

Hoewel er volgens eilanders zelden problemen zijn, is de mix tussen autochtoon en allochtoon ‘niet optimaal’. Tekenend zijn de woorden die in café De Willemsbrug klinken. Of de twee groepen wel mixen. ,,Allochtonen wonen aan de binnenring, wij erbuiten.’’ Bulderlachend: ,,Heb je dat grote hek niet gezien?’’ Ook hier luidt het motto: integreren is alles. ,,Maar dat moet overal, toch?’’

‘Jammer van de sloop’

 

Eigenaresse Fadime van de Turkse broodjeszaak Fadi’s krijgt ‘nauwelijks’ eilanders over de vloer en op straat zegt ‘niemand’ haar gedag. Ze moet het hebben van kantoorlui die in de zaak komen lunchen. En studenten, natuurlijk. ,,Ik blijf het jammer vinden dat de anti-kraakwoningen zijn gesloopt. In die tijd kwamen er véél studenten langs. Met sommigen heb ik nog steeds contact via Facebook.’’

Ze vertelt het verhaal van een student die een eigen bed & breakfast begon in het anti-kraakpand. Nog steeds moet ze er hartelijk om lachen. Of die jongen die zijn kamer voor 300 euro onder wist te verhuren. ,,En zelf betaalde hij maar 100 euro.’’

Beschermd stadsgezicht

Stamgasten van café ’t Buissie genieten op het terras van de zon.

Het eiland heeft de status van beschermd stadsgezicht, De Hef is een monument. In de wijken staan veelal oude, statige panden. Studenten wonen verspreid, verenigingspanden ontbreken. Het buitenleven speelt zich voornamelijk af op de het Burgemeester Hoffmanplein: een lange Ramblas-achtige strook waar nu wat kinderen spelen, maar waar het in de zomer tjokvol is.

De straat mondt uit bij de Spar, de enige supermarkt op het eiland. Ernaast café ’t Buissie. Beide zaken worden zelden bezocht door studenten. De Spar is te duur, ’t Buissie trekt ‘vreemde oude types’: veel ouderen, vaak schippers. Types als Jan den Haan (71) bijvoorbeeld. ,,Ik zie wel eens van die bossen fietsen aan lantaarnpalen staan. Van studenten, vermoed ik. Ik denk dan altijd: de eerste fiets zal maar de jouwe zijn. Dan heb je mooi pech als je weg moet.’’

‘Aboutaleb komt ook weleens eten’

Wat betreft uitgaan heeft de ‘overkant’ voor jongeren de voorkeur. Daar wacht de Oude Haven of de Witte de Withstraat. Marina moet er de ‘wekelijkse uitnodigingen’ van de tegenover haar gevestigde kroeg Rijnvaart voor afslaan. ,,Dan zegt de eigenaar: hee schat, kom je vanavond wat drinken? Maar nee, doe mij maar het centrum. Daar is het levendiger. Je bent er binnen een paar minuten, óók dronken.’’

Drukbezocht zijn wel pizzeria La Gaetano en snackbar Smily. De pizzeria is vooral geliefd vanwege de pizza’s en pasta’s die op maandag en dinsdag slechts een paar euro kosten. Marina: ,,De verleiding is dan groot om niet te koken.’’ Rick knikt: ,,Alles is er lekker. Burgemeester Aboutaleb is ook eens komen eten. Zijn foto hangt in het restaurant.’’

‘Smile Lee’

Smily is een minstens zo befaamde als foute – ‘service with a smiley’ is de slogan – zaak. Zo gaat het gerucht dat de bazin continue ‘smile Lee’ tegen haar Chinese medewerker zegt. Verder is het er goedkoop, weet Marina. ,,Eén van de twee dames achter de toonbank kan niet rekenen. Altijd doet ze het verkeerd. Scheelt zo 60 cent per bestelling.’’

Medewerkster Anita is zich van geen kwaad bewust. Ze noemt het Noordereiland ‘één groot dorp’. ,,Iedereen kent elkaar. Klanten vertellen hun hele levensverhaal aan me. Op dit moment is de glazenwasser ziek. Het hele eiland heeft het erover.’’

Handtekeningenactie levert niets op

Opvallend nadeel van pizzeria La Gaetano: je kan er niet pinnen. Het blijkt geen uitzondering op het eiland. In 2009 kwamen op het Noordereiland woonachtige studenten in actie voor een pinautomaat. Ze vonden het maar vreemd dat eilanders de brug over moeten om contanten te halen. De actie leverde, los van vierduizend handtekeningen, niets op.

Achterhaald is overdreven, gevaarlijk niet per se. Marina herinnert zich hoe de kades eind 2014 overstroomden na noodweer. ,,Best even schrikken,’’ vertelt ze. Dan lachend: ,,Je moet het maar durven, wonen op het Noordereiland.’’

Tokkelen vanaf De Hef

Maar als je het durft, wacht een rustige stek. Marina: ,,Dus geen centrumcentrum: H&M zit niet om de hoek.’’ Voor haar fijn, voor onderneemster Fadime soms lastig. Ze vindt dat het eiland meer trekpleisters nodig heeft, zoals het zomerrestaurant A La Plancha. ,,Dan komen er weer hordes mensen deze kant op.’’ Goed voor de handel, lacht ze.

Maar och, die rust. Laat het Noordereiland alsjeblieft zo blijven, zegt Marina. Zo waren er eens plannen om toeristen van De Hef te laten tokkelen. Ze vond het maar niks. ,,Dan wordt het in één klap super druk hier. Ik ben blij dat dat plan is afgeschoten. Het Noordereiland is charmant zoals het nu is. Onbekend en misschien wel onbemind. Prima.’’

Foto’s: Sanne van der Most

Deze blog verscheen eerder in Erasmus Magazine.

2 thoughts on “‘Een ideale mix van allerlei mensen’ – deel 2

  1. Sam Reply

    Er wonen niet alleen allochtonen aan de binnenkant. We hebben naast de Spar ook een Aldi. En Smiley is echt niet goedkoop, als je naar andere patatzaken kijkt. Vroeger was het volkser, maar er wonen nog steeds familie’s die hier heel hun leven wonen. Zowel autochtoon als allochtoon. Op 29 april is er een Eilandreunie in cafe Feyenoord

  2. Gerda Reply

    Leuke verhalen en heel herkenbaar. Ik weet niet hoel geleden dit verhaal is overgenomen. Maar het is helaas wat gedateerd.
    De glazenwasser is helaas enkele lmaanden geleden overleden. Inmiddels is het burgemeester hoffmanplein veranderd in een mooi park.
    Maar voor de rest is het net als toen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *