‘Een ideale mix van allerlei mensen’ – deel 1

Noordereiland Erasmusbrug

Eerder plaatsen we al een blog van Eric Oosterom uit Erasmus Magazine. We hebben er nog één gevonden!

Dit is deel drie in de serie Student & Wijk: Noordereiland. Is er wel plek voor stadse studenten tussen de eigenwijze eilanders? Een fietsendief is er niet en ook een pinautomaat ontbreekt: het Noordereiland ís Rotterdam, maar voelt als onbezonnen platteland.

De Prins Hendrikkade op het Noordereiland.
De Prins Hendrikkade op het Noordereiland.

Ansichtkaartachtige taferelen wanneer Marina Boer (27) op de kade staat. De zon gaat onder, het water glinstert en De Hef schittert. Vijf minuten verder wacht de Erasmusbrug en puik uitzicht op de Boompjes. Veel mooier wordt het niet, zo middenin de stad. ,,Best rustgevend hè,’’ merkt de masterstudente bestuurskunde op.

Rustig en vredig

Want dat zou je bijna vergeten: het Noordereiland is een stadsdeel. Maar het is er rustig, vredig bijna. De straten zijn grotendeels leeg en auto’s nemen probleemloos de kortere busbaan vanaf de Willemsbrug. Niemand die het ziet, niemand die het deert. De slogan ‘Noordereiland, een dorp op zich’ lijkt niet eens zo slecht gekozen. In de woorden van Marina: ,,Je hebt hier weinig te zoeken als je er niet woont.’’

Rick Tuin (24) ervaart het dorpse dagelijks. Met een aantal vrienden bewoont hij sinds 2014 een appartement op het eiland. Heel wat anders dan het drukke Groningen dat hij gewend was. ,,Hier groeten de mensen je,’’ vertelt de studiegenoot van Marina. ,,In de Spar is het bijvoorbeeld heel normaal dat je elkaar even aankijkt. Een soort ons-kent-ons.’’ Veilig ook: ,,In Groningen moest ik mijn fiets aan een dik kettingslot vastzetten en werd ‘ie nog steeds gestolen. Hier is dat allemaal niet nodig. Hij kan gewoon voor de deur blijven staan.’’

Een op de twaalf is student

Het Noordereiland ligt in de Nieuwe Maas: ingeklemd tussen het centrum en Zuid, vlak naast de Erasmusbrug. De Willemsbrug verbindt de centrumkade met het eiland. Om Zuid te bereiken gebruiken eilanders De Hef en de Koninginnebrug. Het eiland weekte in de negentiende eeuw los van Zuid toen de Koningshaven werd uitgegraven.

Op het Noordereiland wonen zo’n 3.300 Rotterdammers, onder wie veel schippers. Volgens gemeentecijfers is 8 procent student. Het is onduidelijk om hoeveel Erasmianen het gaat: de gemeente telt enkel individuen die studiefinanciering ontvangen. Het eiland, bijgenaamd Montmartre aan de Maas, staat bekend als cultureel – veel kunstenaars en ateliers – en is een trekpleister voor studenten van onder meer de Willem de Koning Academie. Erasmianen zijn zeldzamer.

‘Geweldige lui, die studenten’

Noordereiland Erasmusbrug
Noordereiland met uitzicht op de Erasmusbrug

Menig student verdween van het eiland toen begin 2015 tientallen anti-kraakwoningen aan de Van der Takstraat tegen de vlakte gingen. Omwonende Henk de Heer (79) vindt het nog altijd jammer. ,,Als je niet van hier bent en je past je niet aan dan heb je het moeilijk. Maar studenten, die doen dat wel. Geweldige lui, echt geweldig. Ze groeten je, maken een praatje. En dan doe je ook eens wat terug. Een lekke fietsband plakken bijvoorbeeld. Van mij mogen er meer komen. Het klikt geweldig.’’

Ook Nel Noel, voorzitter van de gebiedscommissie Feyenoord, signaleert dat er niet al teveel studenten op het Noordereiland meer wonen. ,,Ze zijn wat onzichtbaar geworden.’’ Ze vallen nauwelijks op tussen de eilanders, een uitgesproken volk op zich. ,,De sociale cohesie is groot. Er zijn veel actieve bewoners die bijvoorbeeld aan buurtpreventie doen. Ze voelen zich met geen enkel stadsdeel verbonden. Wat dat betreft is het echt hun eiland. Bewoners zijn erg trots.’’

Eilandbus

Zie de eilander die laatst over de Willemsbrug naar een bushalte liep. Een 63-jarige ‘buitenstaander’ zag het tafereel. ,,Je hebt op het eiland twee bussen: 32 en 47. Die laatste is de eilandbus en gaat aan de overkant niet verder dan Blaak, de andere rijdt verder door. Hij zag 32 aankomen en vlak daarachter 47. Wat die man deed: hij liet 32 gaan en stapte in 47. Want dát was de eilandbus. Voor die ene kuthalte. Ik heb er hard om gelachen.’’

Dat trotse, het geldt net zo goed voor Marina. Ze is een Rotterdamse in hart en nieren, groeide op in Zuid en woont – na een tussenstop in Utrecht – sinds de zomer van 2013 op het Noordereiland. Geen opzet: het is dat ze via Woonstad Rotterdam aan een appartement kon komen. ,,Wel dacht ik direct: het Noordereiland, wat leuk.’’

Prachtige uitzichten

Neem de ligging. Perfect, oordeelt Marina. ,,Aan de ene kant Zuid, aan de andere kant het centrum. Alles ligt praktisch om de hoek. Ik ben binnen een kwartiertje op de universiteit, maar ga net zo makkelijk naar een markt op Zuid toe. En het Nieuwe Luxor Theater natuurlijk. Ben er gek op.’’

Ander voordeel van de ligging: het levert prachtige uitzichten op. ,,In de zomer lig je heerlijk op de kade naar de Erasmusbrug en bootjes te kijken. Kleedje, wijntje: perfect. En tijdens Oudejaarsnacht kunnen we het vuurwerk hartstikke goed zien.’’ Op voetbaldagen is het extra genieten. ,,Als Feyenoord speelt zie ik vanuit mijn appartement de lichtjes van de Kuip. Mooi hoor.’’

Rick vult aan. ,,Vanaf het eiland  kijk je uit op de Boompjes. De skyline is prachtig. Uniek ook: volgens mij heb je verder in Nederland alleen op de Zuidas zoiets. Het inspireert me om uit te kijken op logo’s van grote bedrijven als EY. Het zal met mijn studie te maken hebben.’’

Nieuwsgierig naar meer? Volgende week delen we deel 2! Als je niet kan wachten; De volledige blog verscheen eerder in Erasmus Magazine.

Foto’s: Sanne van der Most

4 thoughts on “‘Een ideale mix van allerlei mensen’ – deel 1

  1. Nelly Moorlag Reply

    Wat een enthousiast positief stuk. Ik krijg gewoon heimee naar Rotterdam.

  2. Peter Bakker Reply

    Leuk te lezen dat het gevoel van Noordereilanders nog steeds hetzelfde is als pakweg 50-60 jaar geleden. Je kunt het ook lezen in mijn boek ‘Dorp in de rivier’. O.a. te koop bij café ’t Haventje op het Noordereiland.

  3. Berry Reply

    Wij hebben toch altijd wel een fietsendief in ons midden haha er verdwijnen genoeg fietsen hier op het eiland, maar op het moment is het inderdaad rustig.
    Leuk om te lezen dat ons eilandje zo goed bevalt.
    Het is inderdaad zo dat wij eilanders echt niet bij zuid willen horen, vroeger stond eronder het straatnaambordje wijk dus centrum maar eigenlijk zijn wij echt een dorp in de maas.
    We zijn niet meer met zoveel mensen en weinig kroegjes maar zou nergens anders willen wonen
    Ben hier in 1957 geboren en hoop hier mijn ogen te sluiten

  4. Nathalie Reply

    Er staan twee fouten in het artikel: de busbaan is tevens voor bestemmingsverkeer, dat staat op de blauwe borden boven de weg. En de hef kun je niet gebruiken om over te steken, die staat er alleen nog voor het mooie. 😉

    Groetjes, een student en bewoner van het Noordereiland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *