Joke Bruijs: van meisje van Zuid tot showbizzdiva

joke bruijs

Actrice en zangeres Joke Bruijs staat al bijna 50 jaar aan de top van de Nederlandse showbizz. ZieZuid interviewde deze Rotterdamse diva over Toen Was Geluk Heel Gewoon, haar jeugd op Zuid en haar liefde voor Rotterdam.

U bent op Zuid geboren. Heeft u daar warme herinneringen aan?

Jazeker. Ik ben geboren in de Moerkerkestraat bij de Strevelsweg. Maar echt opgegroeid ben ik in Zuidwijk. In de Poelenburg. Ons ouderlijk huis is een van de weinige huisjes die er nu nog staat. Toevallig reed ik laatst nog langs. Ik heb daar in Zuidwijk een heerlijke tijd gehad. Je groeide toen echt op in het groen. Dat is voor kinderen natuurlijk het einde. Elke vakantie was het kamperen en pannenkoeken bakken. Je speelde tot je moeder je riep voor het eten.

Wat ook heel leuk was, was de diversiteit. De mensen kwamen overal vandaan: uit Groningen, Drenthe, Friesland, noem maar op. Veel mensen trokken namelijk na de oorlog naar Zuid voor het werk in de haven. Voor mij was het heel leuk om met zoveel verschillende mensen op te groeien.

Dat klinkt alsof u in uw jeugd weinig van Zuid afkwam.

In het centrum kwamen we ook wel af en toe. Mijn moeder was namelijk helemaal gek van de stad. Elke maand als de kinderbijslag binnen was gingen we naar de Bijenkorf. Maar alleen om te kijken hoor, want dat was veels te duur allemaal.

U verliet op uw 21e uw geliefde Rotterdam-Zuid om uw dromen na te jagen.

Dat klopt. Ik heb altijd geweten dat ik mijn dromen op Zuid niet kon bereiken. Ik ben toen verhuisd en bij Gerard Cox in de stad gaan wonen, in de Witte de Withstraat.

Ditzelfde echtpaar stond zestien jaar lang centraal in de Rotterdamse cultserie Toen Was Geluk Heel Gewoon.

Als Nel Kooiman speelde Bruijs het geweten van haar man, RET-buschauffeur Jaap. Dat was een fantastische tijd. De serie speelde zich af op de Oranjeboomstraat. Die kant van Zuid bestaat nu niet meer. Ik heb dat nog wel gekend van vroeger. Dat typische keukentje met die zwart-witte tegeltjes uit de serie hadden wij bijvoorbeeld thuis ook. Sterker nog: ik heb het nu zelfs in mijn eigen huis!

Hoe kijkt u als oer-Zuiderling naar het Rotterdam-Zuid van nu?

Zuid was van oudsher de boerenzij, maar het begint er steeds wereldser te worden. Denk maar aan Hotel New York. Begin jaren negentig was dat het enige vertier op de Wilhelminapier. Voor de rest was daar niets te vinden. Hotel New York was wel meteen een succes. Ik weet nog dat toentertijd daar zelfs Amsterdammers voor naar Zuid kwamen. Dat wil wat zeggen hoor! Daarna is het snel gegaan. Nu gebeurt alles juist op Zuid. Al die grote gebouwen staan er, theater Walhalla, Lantaren Venster, Nieuwe Luxor: je kunt er alles doen. Ik kom er zelf ook geregeld. Voor het opzoeken van vriendinnetjes of om lekker te eten bij Las Palmas. Zelf woon ik al een hele tijd niet meer in Rotterdam, maar je hoeft er niet te wonen om van Rotterdam te houden. Als ik Rotterdam in rijd en ik zie die skyline dan voel ik een en al trots. Dat chauvinistische, die trots op de stad. Dat maakt ons Rotterdammers.

Momenteel staat Joke Bruijs samen met Gerard Cox met de voorstelling De Oase Bar in het Oude Luxor. Wegens succes start in september een nieuwe reeks voorstellingen. Kaarten zijn te verkrijgen via het Luxortheater.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *