Kunstenares Zoë Cochia opent poort naar Zuid

Zoë Cochia opent poort naar Zuid

’Galerie Niffo is meer dan schilderijen aan de muur’

Zoë D. Cochia is kunstenaar en sociaal ondernemer. De in Roemenië geboren Zoë (53), ooit ‘moeder’ van Zuid genoemd, runt met passie en plezier galerie Niffo op de kop van de Pretorialaan, dat verrassend meer is dan sec schilderijen aan de muur. Een gesprek over kunst dat bruggen slaat en haar jongens en meiden.

,şezătoare; het betekent in het Roemeens ‘bij elkaar zijn’. In de Roemeense dorpen waar ik vroeger kwam na mijn studie, was het heel normaal dat mensen bij elkaar schoven en dan gingen dichten, dansen of tekenen. Het waren prettige bijeenkomsten. Zo’n şezătoare bracht mensen van allerlei niveaus en achtergronden samen. Misschien wel door mijn Roemeense achtergrond en deze ervaring is Niffo een succesje aan het worden. Het is meer dan een galerie met schilderijen muur. Er worden events gehouden op het vlak van rapmuziek, gedichten of experimentele performances. Op zondag kunnen er musici optreden van bijvoorbeeld Codarts. Kunst loopt, als een rode draad door wat we hier en vooral ook in de wijk doen.”

,,In Niffo gebruik ik kunst om jongeren tussen de 14 en 27 jaar meer zelfvertrouwen te geven. Ze kunnen echt meer dan ze denken is mijn ervaring. Hiervoor werkte ik met ze in de inmiddels gesloten wijkschool Feijenoord. Er lopen twaalf jongeren hier stage. Ze komen bijvoorbeeld van het Rotterdams Vakcollege de Hef en ’t Startcollege Zadkine. Voor hen is deze galerie een ontmoetingsplek met een nieuwe wereld; een wereld is groter dan kijken op hun mobiele telefoon. Ze krijgen bijvoorbeeld als opdracht een kunstenaar die hier exposeert te interviewen en er een mooi verhaal of video van te maken, dat is overigens ook kunst. Het is een gecamoufleerde manier om zo andere vaardigheden te leren als netwerken en ondernemerschap. Trots? Als ik zie dat ze hun diploma hebben gehaald. Bij hun diploma-uitreiking ben ik altijd aanwezig. Maar ook trots ben ik als ze hun project hebben afgerond of als Griffin* een mooi gedicht heeft geschreven.”

,,Niffo is straattaal voor neef. Het is hier in de galerie een grote familie waarin iedereen gelijk is. Als een regenboog gaan hier alle kleuren van binnen naar buiten, maar ook van buiten naar binnen. Er is hier niemand hoger of lager dan iemand. Wij helpen elkaar allemaal. Straattaal is hierbinnen overigens niet dé voertaal. Als er een paar Antilliaanse jongeren bij elkaar zijn zeg ik ‘hè, hup we spreken hier Nederlands’. En scheldwoorden bij straattaal zijn uit den boze. Respect in taal noem ik dat.”

,,Pretorialaan is de poort naar de Afrikaanderwijk, naar Zuid. Het is een mooie plek. Aan de overkant liggen de Maas- en Rijnhaven en Katendrecht. De kunst hier in Niffo, de mensen van Noord en Zuid die hier komen en inzet van de stagiaires staan ook ten dienste van die wijk, de maatschappij. Samen met onze buren van Rotterdamsche Confituur en Koffiehandel Pretoria Espressobar maken we de Afrikaanderwijk een beetje beter.”

Het gedicht

*Je deed me pijn

Dat was mijn geheim

Maar ik zie het door de vingers

Dus ik kijk naar de boom

Net als in mijn droom

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *